اسم‌های اشاره در انگلیسی | آموزش ساده با مثال

اسم‌های اشاره در انگلیسی از اولین موضوعاتی که با شروع یادگیری زبان و در سطح Pre-A1 با آن آشنا می‌شوید. این کلمات در زبان انگلیسی بسیار پرکاربرد هستند و برای اشاره به افراد و چیزهای نزدیک یا دور استفاده می‌شوند. با یادگیری اسم‌های اشاره می‌توانید درباره افراد و وسایل اطراف خود جمله‌های ساده بسازید و سؤال بپرسید.

اسم اشاره چیست؟

در زبان انگلیسی وقتی می‌خواهیم به یک شخص یا چیز اشاره کنیم، می‌توانیم از اسم‌های اشاره استفاده کنیم. مثلاً وقتی می‌خواهیم بگوییم «این کتاب»، «آن ماشین»، «این‌ها» یا «آن‌ها»، از کلمات this و that و these و those استفاده می‌کنیم.

چه فرقی با هم دارند؟

برای استفاده درست از اسم‌های اشاره در انگلیسی، باید به دو نکته توجه کنیم. اول اینکه چیزی که به آن اشاره می‌کنیم نزدیک ماست یا دور. دوم اینکه درباره یک چیز صحبت می‌کنیم یا چند چیز.

اگر این دو نکته را یاد بگیرید، انتخاب بین this و that و these و those بسیار ساده می‌شود.

دور یا نزدیک؟

کلمه this به معنی «این» است. وقتی می‌خواهیم به یک شخص یا چیز نزدیک اشاره کنیم، از this استفاده می‌کنیم.

This is a book.
This is my phone.
This is a teacher.

کلمه that به معنی «آن» است. وقتی می‌خواهیم به یک شخص یا چیز دور اشاره کنیم، از That استفاده می‌کنیم.

That is a car.
That is my school.
That is a teacher.

پس تفاوت this و that در فاصله است. هر دو برای اشاره به یک شخص یا چیز استفاده می‌شوند، اما This برای نزدیک و that برای دور است.

جمع و مفرد

حالا اگر بخواهیم به چند شخص یا چیز اشاره کنیم، باید از these و those استفاده کنیم.

کلمه these به معنی «این‌ها» است. وقتی چند شخص یا چیز نزدیک ما هستند، از These استفاده می‌کنیم.

These are books.
These are my shoes.
These are students.

کلمه those به معنی «آن‌ها» است. وقتی چند شخص یا چیز از ما دور هستند، از those استفاده می‌کنیم.

Those are cars.
Those are my bags.
Those are students.

بنابراین، تفاوت these و those هم در فاصله است. هر دو برای اشاره به چند شخص یا چیز هستند، اما these برای نزدیک و those برای دور است.

به تصویر زیر نگاه کنید. در این تصویر می‌توانید تفاوت چهار اسم اشاره را ببینید.

چه فعلی استفاده کنم؟

یک نکته مهم درباره اسم‌های اشاره، استفاده از فعل is و are است.

بعد از this و that از is استفاده می‌کنیم، چون درباره یک شخص یا چیز صحبت می‌کنیم.

This is a pen.
That is a chair.

اما بعد از these و those از are استفاده می‌کنیم، چون درباره چند شخص یا چیز صحبت می‌کنیم.

These are pens.
Those are chairs.

دقت کنید که وقتی از these و those برای اشاره به چیزهای قابل‌شمارش استفاده می‌کنیم، اسم‌ها معمولاً به شکل جمع می‌آیند. برای مثال، به جای book از books و به جای apple از apples استفاده می‌کنیم.

کاربردهای اسم اشاره

اسم‌های اشاره می‌توانند قبل از اسم هم قرار بگیرند. به مثال‌های زیر توجه کنید.

This book is new.
That car is red.
These books are new.
Those cars are red.

در این جمله‌ها، اسم‌های اشاره قبل از کلمات book، car، books و cars آمده‌اند.

همچنین می‌توانیم با this و that و these و those سؤال بپرسیم.

What is this?
What is that?
What are these?
What are those?

برای پاسخ دادن به این سؤال‌ها می‌توانیم از جمله‌های ساده استفاده کنیم.

This is a pencil.
That is a table.
These are pencils.
Those are tables.

تمرین

برای تمرین اسم‌های اشاره در انگلیسی، به وسایل اطراف خود نگاه کنید. یک کتاب نزدیک خود قرار دهید و بگویید:

This is a book.

حالا به یک کتاب دورتر اشاره کنید و بگویید:

That is a book.

همین تمرین را با چند کتاب انجام دهید.

These are books.
Those are books.

در پایان، کافی است این چهار نکته را به خاطر بسپارید: this برای یک چیز نزدیک، that برای یک چیز دور، these برای چند چیز نزدیک و those برای چند چیز دور استفاده می‌شود.

با تمرین و ساختن جمله‌های ساده درباره وسایل اطرافتان، می‌توانید استفاده از این چهار کلمه را به‌خوبی یاد بگیرید.