در زندگی روزمره باید بگوییم چه کاری لازم است، چه کاری لازم نیست و چه چیزی شاید اتفاق بیفتد. در سطح B1 ساختارهایی مثل must، need to، don’t have to و might به شما کمک می‌کنند این تفاوت‌ها را روشن بیان کنید و با افعال وجهی درباره اجبار و احتمال صحبت کنید.
الزام با must
must پیش از شکل ساده فعل می‌آید و ضرورت یا الزام قوی را نشان می‌دهد. برای همه فاعل‌ها یکسان است. پس از آن to نمی‌آید.
You must wear a seat belt.
We must finish this today.
نیاز با need to
need to برای بیان نیاز یا ضرورت رایج است. برخلاف must، فعل need در حال ساده با he و she تغییر می‌کند و برای سوال و منفی معمولا do و does می‌گیرد.
I need to call my doctor.
She needs to leave early.
Do we need to book?
لازم نیست
don’t have to و doesn’t have to یعنی انجام کار ضروری نیست؛ ممکن است بتوانید آن را انجام دهید، اما مجبور نیستید. این معنی با ممنوع بودن فرق دارد.
You don’t have to come early.
He doesn’t have to wear a uniform.
ممنوع یا غیرضروری؟
mustn’t یعنی نباید کاری را انجام دهید؛ don’t have to یعنی الزامی برای انجام آن ندارید. این دو را به جای هم به کار نبرید.
You mustn’t park here.
You don’t have to pay. It is free.
احتمال با might
might برای بیان یک احتمال به کار می‌رود. بعد از آن شکل ساده فعل می‌آید. گوینده از وقوع اتفاق مطمئن نیست. برای منفی کردن، not را پس از might بگذارید.
It might rain later.
She might not come tonight.
We might take the train.
تمرین
برای
ممنوع است
mustn’t و برای
لازم نیست
don’t have to انتخاب کنید:
You ___ use your phone during the test.
You ___ bring food. We have lunch for everyone.
پاسخ
You mustn’t use your phone during the test.
You don’t have to bring food.
