برای پیشنهاد یک راه‌حل یا توصیه به یک دوست، همیشه نباید دستور بدهید. در سطح B2 تفاوت ساختارهایی مثل should، ought to و could را تمرین می‌کنید تا میزان اطمینان و لحن پیشنهادتان را بهتر تنظیم کنید.
توصیه با should
should معمولا می‌گوید کاری به نظر گوینده درست یا مفید است. بعد از آن شکل ساده فعل می‌آید. شکل منفی shouldn’t برای توصیه به انجام ندادن یک کار است.
You should get some rest.
You shouldn’t ignore the problem.
کاربرد ought to
ought to معنی نزدیکی به should دارد و می‌تواند برای توصیه یا بیان کار درست به کار برود. وجود to بخشی از این ساختار است. در گفت‌وگوی روزمره should رایج‌تر است.
We ought to check the details.
He ought to apologise.
یک گزینه با could
could می‌تواند یک امکان یا گزینه را پیشنهاد کند، بدون اینکه آن را تنها انتخاب درست بدانیم. در این کاربرد، گوینده معمولا فضای بیشتری برای انتخاب می‌گذارد.
You could ask your teacher.
We could take a later train.
هشدار با had better
had better برای توصیه‌ای است که اغلب پیامد مهم یا فوری دارد. با وجود had، معمولا به حال یا آینده مربوط است. پس از آن فعل ساده می‌آید؛ شکل منفی had better not است.
We’d better leave now or we’ll miss the train.
You’d better not lose that key.
پرسیدن نظر
برای درخواست توصیه، should را پیش از فاعل بیاورید. در پاسخ، به‌جای فقط گفتن دستور، دلیل کوتاهی هم می‌توانید اضافه کنید. don’t should و should to درست نیستند.
What should I do?
Should we tell her?
You should tell her because she needs to know.
تمرین
با wait کامل کنید:
We should ___ here.
We’d better not ___.
سپس یک پیشنهاد با could و ask بسازید.
پاسخ
We should wait here.
We’d better not wait.
You could ask a friend.
