شکل ing در جمله‌های گوناگون کارهای متفاوتی انجام می‌دهد؛ گاهی بخشی از فعل است و گاهی مثل اسم یا صفت به کار می‌رود. کاربردهای پایه آن را در سطح A2 تمرین می‌کنید و تا سطح B2 با کاربردهای بیشتری آشنا می‌شوید. در این درس یاد می‌گیرید شکل‌هایی مثل playing و studying را بشناسید و بفهمید هرکدام در جمله چه نقشی دارند.
play playing
eat eating
study studying
اضافه کردن ing به فعل، فقط یک کاربرد ندارد و بسته به جمله می‌تواند نقش‌های متفاوتی داشته باشد. در ادامه مهم‌ترین انواع آن را می‌بینید.
زمان‌های استمراری
رایج‌ترین جایی که ing را می‌بینید، در زمان‌های استمراری است. در این حالت، ing نشان می‌دهد که یک عمل در حال انجام است.
فاعل + am/is/are + verb-ing
I am studying now.
She is watching TV.
They are playing football.
نکته: در این کاربرد، قبل از ing حتماً یکی از شکل‌های be می‌آید.
به‌عنوان اسم
گاهی فعلی که به آن ing اضافه می‌شود، دیگر فعل نیست و نقش اسم می‌گیرد. به این حالت gerund می‌گویند که در جمله نقش اسم را پیدا می‌کند. در این حالت، فعل ing دار، که الان دیگر نقش اسم را پیدا کرده، در جمله می‌تواند:
- فاعل جمله باشد.
- مفعول فعل باشد.
- بعد از حرف اضافه بیاید.
فعل ing دار به‌عنوان فاعل:
Swimming is fun.
فعل ing دار به‌عنوان مفعول:
I like reading.
فعل ing دار بعد از حرف اضافه:
She is good at cooking.
بعد از بعضی افعال خاص
بعضی از فعل‌ها در انگلیسی بعد از خودشان ing می‌خواهند، نه to.
فعل‌های رایج:
enjoy
like
love
avoid
finish
mind
I enjoy watching movies.
She finished doing her homework.
We avoided talking about it.
صفت‌های ing دار
گاهی ing به فعل اضافه می‌شود و برای توصیف اسم می‌آید و نقش صفت را می‌گیرد.
an interesting book
a boring class
the running water
در اینجا ing دارد ویژگی چیزی را توصیف می‌کند.
