وقتی در کلاس می‌شنوید «کتاب را باز کن» یا می‌خواهید از کسی بخواهید صبر کند، با یک دستور ساده روبه‌رو هستید. در انگلیسی برای این کار از جمله امری استفاده می‌کنیم. این جمله‌ها از مباحث سطح Pre-A1 هستند و برای فهمیدن دستورهای کلاس و درخواست‌های کوتاه روزمره به کار می‌روند.
ساختار
جمله را با شکل ساده فعل شروع کنید. در این دستورهای کوتاه معمولاً فاعل you را نمی‌گوییم؛ مخاطب می‌فهمد که دستور مربوط به اوست. فعل برای یک نفر و چند نفر یکسان می‌ماند.
Open your book.
Listen.
Stand up.
Come here.
دستور منفی
برای گفتن اینکه کسی کاری را انجام ندهد، پیش از فعل don’t بگذارید. بعد از don’t نیز شکل ساده فعل می‌آید.
Don’t run.
Don’t touch the screen.
Don’t close the door.
درخواست مؤدبانه
با please می‌توانید درخواست را مؤدبانه‌تر بیان کنید. please می‌تواند ابتدا یا انتهای جمله بیاید. با این حال، لحن صدا هم در مؤدبانه بودن درخواست مهم است.
Please sit down.
Wait here, please.
Please show me your book.
چند دستور
اگر دو کار از کسی می‌خواهید، می‌توانید دو دستور کوتاه را با and وصل کنید. هر فعل همچنان به شکل ساده می‌آید.
Come in and sit down.
Open your book and read.
اشتباه رایج
در دستور ساده به فعل s یا to اضافه نکنید. Open your book درست است؛ Opens your book و To open your book ساختار این دستور ساده نیستند. برای دستور با be هم خود be را به کار ببرید.
Be careful.
Don’t be late.
تمرین
جاهای خالی را پر کنید:
___ your book.
با فعل open
___ run.
برای دستور منفی
___ quiet, please.
با فعل be.
پاسخ
Open your book.
Don’t run.
Be quiet, please.
