تعیین‌کننده‌های a ،the ،my و your در انگلیسی | درس گفتار سطح Pre-A1

اگر زبان‌آموز سطح مبتدی زبان انگلیسی باشید، احتمالاً در سطح Pre-A1، در جمله‌های ساده با کلمه‌هایی مانند a، the، my و your روبه‌رو می‌شوید. a ،the ،my و your در انگلیسی معمولاً پیش از اسم قرار می‌گیرند و به ما کمک می‌کنند بفهمیم درباره چه شخص یا چیزی صحبت می‌کنیم. به این کلمه‌ها تعیین‌کننده یا Determiner گفته می‌شود.

به مثال‌های زیر از a، the، my و your توجه کنید:

a book
the book
my book
your book

در تمام این عبارت‌ها، کلمه book اسم است و کلمه پیش از آن اطلاعات بیشتری درباره این اسم به ما می‌دهد.

تعیین‌کننده چیست؟

تعیین‌کننده کلمه‌ای است که معمولاً پیش از اسم قرار می‌گیرد. تعیین‌کننده می‌تواند نشان دهد که یک چیز مشخص است یا نامشخص، یا به چه کسی تعلق دارد.

در سطح Pre-A1 با چهار تعیین‌کننده پرکاربرد آشنا می‌شویم:

• a
  برای اشاره به یک شخص یا چیز نامشخص
• the
  برای اشاره به شخص یا چیزی مشخص
• my
  برای بیان تعلق داشتن چیزی به من
• your
  برای بیان تعلق داشتن چیزی به تو یا شما

a

از a پیش از یک اسم مفرد و قابل‌شمارش استفاده می‌کنیم؛ زمانی که درباره یک شخص یا چیز نامشخص صحبت می‌کنیم.

a book
a teacher
a car

به مثال‌های زیر توجه کنید:

I have a book.
She is a teacher.
This is a car.

در این جمله‌ها درباره کتاب، معلم یا ماشین مشخصی صحبت نمی‌کنیم. فقط می‌گوییم یک مورد از آن‌ها وجود دارد.

تفاوت a و an

اگر کلمه بعدی با صدای مصوت آغاز شود، معمولاً به‌جای a از an استفاده می‌کنیم.

an apple
an egg
an orange
a book
an apple

نکته:
در این درس تمرکز اصلی ما بر a است، اما بهتر است از همان ابتدا با شکل an نیز آشنا شوید.

the

از the زمانی استفاده می‌کنیم که شخص یا چیز موردنظر مشخص باشد و گوینده و شنونده بدانند درباره چه چیزی صحبت می‌شود.

the book
the teacher
the door

به مثال زیر توجه کنید:

I have a book. The book is blue.

در جمله اول، کتاب هنوز مشخص نیست؛ بنابراین از a استفاده می‌کنیم. در جمله دوم، دیگر می‌دانیم منظور همان کتابی است که در جمله قبل معرفی شد؛ بنابراین از the استفاده می‌کنیم.

مثال‌های بیشتر:

Open the door.
The teacher is in the classroom.
The book is on the table.

گاهی تنها یک مورد از چیزی وجود دارد و به همین دلیل از the استفاده می‌کنیم:

the sun
the moon

تفاوت a و the چیست؟

از a برای معرفی یک شخص یا چیز نامشخص استفاده می‌کنیم. از the برای اشاره به شخص یا چیزی مشخص استفاده می‌کنیم.

I see a dog.
The dog is black.

در جمله اول، سگ را برای اولین بار معرفی می‌کنیم. در جمله دوم، درباره همان سگ صحبت می‌کنیم.

مثال دیگر:

This is a bag. The bag is red.

my

از my برای نشان دادن تعلق داشتن چیزی به خودمان استفاده می‌کنیم. معنی my در فارسی «مال من» یا «ـَم» است.

my book
my name
my teacher
my family

مثال‌ها:

My name is Sara.
This is my book.
My teacher is nice.
My family is in Tehran.

my همیشه پیش از اسم قرار می‌گیرد:

my car
my friend
my phone

your

از your برای نشان دادن تعلق داشتن چیزی به شخص یا اشخاصی که با آن‌ها صحبت می‌کنیم استفاده می‌کنیم. your می‌تواند به معنی «مال تو» یا «مال شما» باشد.

your book
your name
your teacher
your family

مثال‌های بیشتر:

What is your name?
Is this your book?
Your teacher is here.
Your phone is on the table.

در زبان انگلیسی، your هم برای یک نفر و هم برای چند نفر استفاده می‌شود. همچنین می‌تواند رسمی یا غیررسمی باشد.

تفاوت my و your چیست؟

از my برای چیزی استفاده می‌کنیم که به من تعلق دارد. از your برای چیزی استفاده می‌کنیم که به تو یا شما تعلق دارد.

This is my book.
This is your book.
My name is Ali. What is your name?
My teacher is Mr Brown.
Your teacher is Ms Green.

جای تعیین‌کننده در عبارت

تعیین‌کننده معمولاً پیش از اسم قرار می‌گیرد:

a book
the book
my book
your book

اگر پیش از اسم صفت داشته باشیم، تعیین‌کننده پیش از صفت قرار می‌گیرد:

a red car
the red car
my red car
your red car

ترتیب ساده عبارت به شکل زیر است:

تعیین‌کننده + صفت + اسم

my new phone
a big house
the blue bag

دو تعیین‌کننده

معمولاً a، the، my و your را پیش از یک اسم با هم به کار نمی‌بریم.

نمی‌گوییم:

a my book
the my teacher
a your bag

می‌گوییم:

my book
my teacher
your bag

اگر بگوییم my book، کلمه my خودش مشخص می‌کند که کتاب به چه کسی تعلق دارد؛ بنابراین به a یا the نیاز نداریم.

اشتباهات رایج زبان‌آموزان

This is book.
This is a book.

برای یک اسم مفرد و قابل‌شمارش معمولاً به تعیین‌کننده نیاز داریم.

This is a my book.
This is my book.

پیش از my از a استفاده نمی‌کنیم.

The my teacher is nice.
My teacher is nice.

the و my را با هم استفاده نمی‌کنیم.

I have the car.

اگر منظور یک ماشین نامشخص باشد، جمله درست این است:

I have a car.

اما اگر گوینده و شنونده بدانند درباره کدام ماشین صحبت می‌شود، می‌توانیم بگوییم:

I have the car.
You name is Reza.
Your name is Reza.

you به معنی «تو» یا «شما» است، اما your پیش از اسم قرار می‌گیرد و تعلق را نشان می‌دهد.

My is Ali.
My name is Ali.

پس از my باید یک اسم مانند name قرار بگیرد.

کاربرد روزمره

این تعیین‌کننده‌ها در بسیاری از جمله‌های ساده و روزمره استفاده می‌شوند؛ از جمله:

• معرفی افراد و اشیا
• صحبت درباره وسایل شخصی
• پرسیدن نام
• معرفی اعضای خانواده
• صحبت درباره شغل
• توصیف اشیا
• اشاره به یک مکان یا شیء مشخص

This is a pen.
The pen is blue.
This is my pen.
Is this your pen?
She is a doctor.
My mother is a doctor.
Open the window.
What is your name?

یک مثال کامل

به گفت‌وگوی زیر توجه کنید:

A: What is your name?
B: My name is Mina.
A: Is this your bag?
B: Yes, it is my bag.
A: What is in the bag?
B: A book.
A: What color is the book?
B: The book is blue.

در این گفت‌وگو:

• your name
  یعنی نام تو
• my name
  یعنی نام من
• your bag
  یعنی کیف تو
• my bag
  یعنی کیف من
• a book
  یک کتاب نامشخص را معرفی می‌کند
• the book
  به همان کتابی اشاره می‌کند که قبلاً معرفی شده است

جمع‌بندی

کلمه‌های a، the، my و your پیش از اسم قرار می‌گیرند و به ما کمک می‌کنند منظور خود را دقیق‌تر بیان کنیم.

در سطح Pre-A1 کافی است این کاربردهای اصلی را به خاطر بسپارید:

• از a پیش از یک اسم مفرد و نامشخص استفاده می‌کنیم.
• از an پیش از اسم مفردی استفاده می‌کنیم که با صدای مصوت شروع می‌شود.
• از the برای شخص یا چیزی مشخص استفاده می‌کنیم.
• از my برای چیزی استفاده می‌کنیم که به من تعلق دارد.
• از your برای چیزی استفاده می‌کنیم که به تو یا شما تعلق دارد.
• a، the، my و your معمولاً با هم پیش از یک اسم قرار نمی‌گیرند.

a book
the book
my book
your book

اگر تفاوت این چهار تعیین‌کننده را به‌خوبی یاد بگیرید، می‌توانید بسیاری از عبارت‌ها و جمله‌های ساده و پرکاربرد انگلیسی را به‌درستی بسازید.