جملات شرطی نوع یک برای شرایط واقعی و ممکن در آینده استفاده میشوند. یعنی اگر شرط اتفاق بیفتد، نتیجهاش هم واقعی و محتمل است:
If it rains, I will stay home.
• • •
کاربرد شرطی نوع یک
از این نوع شرطی استفاده میکنیم وقتی:
- درباره آینده حرف میزنیم
- احتمال وقوع شرط زیاد است
- نتیجه منطقیِ همان شرط است
کاربردهای رایج:
- هشدار دادن
- قول دادن
- برنامهریزی
- پیشبینی واقعی
• • •
فرمول شرطی نوع اول
If + present simple, will + base verb
If she calls, I will answer.
• • •
نکته مهم
با این که در شرطی نوع اول، درباره آینده صحبت میکنیم (هم شرط و هم نتیجه)، اما will فقط در بخش نتیجه میآید و در قسمت if از زمان حال ساده استفاده میکنیم و هیچوقت will نمیآید:
If it rains, I will stay home.
If he arrives late, we will start without him.
• • •
جای if در جمله شرطی
مثل بقیه جملات شرطی، دو حالت دارد:
- ابتدای جمله:
If + present simple, will + verb
If I see him, I will tell him.
- وسط جمله:
will + verb if + present simple
I will tell him if I see him.
در حالت دوم، نباید ویرگول گذاشت.
• • •
فعلهای جایگزین will
در بخش نتیجه جمله شرطی نوع یک، فقط از will استفاده نمیکنیم؛ میتوانیم از اینها هم استفاده کنیم:
can / may / might
- برای امکان و احتمال:
If it rains, I might stay home.
If you finish early, you can leave.
- حالت دستوری:
If you see her, tell her the truth.
If it’s hot, open the window.
• • •
استثناهای شرطی نوع اول
- استفاده از unless
unless یعنی: if … not
If you don’t hurry, you’ll be late.
Unless you hurry, you’ll be late.
- استفاده از when / as soon as / before / after
بعد از اینها هم آینده نمیآید، حال ساده میآید:
When she arrives, we will eat.
As soon as he finishes, he will call you.
- چند شرط در یک جمله
If it rains and the traffic is bad, we will be late.
• • •
تفاوت با شرطی نوع صفر
در شرطی نوع اول، درباره یک مورد بخصوص حرف میزنیم یعنی اگر امروز یا فردا باران بیاید، من در خانه میمانم. اما در شرطی نوع صفر، درباره شرایط کلی حرف میزنیم مثلاً اگر باران ببارد، ترافیک میشود یعنی معمولاً این اتفاق میافتد.
دقت داشته باشید که نوع جمله و زمانی که در معادل فارسی استفاده میکنیم، نباید شما را به اشتباه بیندازد چون ممکن است در فارسی برای شرطی نوع اول هم در هر دو بخش جمله از زمان حال ساده استفاده کنیم.
Zero: If you touch fire, you get burned.
First: If you touch the fire, you will get burned.
دقت داشته باشید که هیچکدام از این دو جمله اشتباه نیستند و فقط مفهوم و کاربرد آنها با هم فرق دارد؛ ممکن است بهکار بردن آنها در موقعیتهای متفاوت، درست یا اشتباه باشد.
